idk frame
 

28/07

Beste ouders, familie, vrienden en collega’s,
Wat een reis…
Jullie konden vanop afstand onze verhalen volgen, maar ondanks het schrijftalent van onze groep valt deze reis niet onder woorden te brengen. Van de 5 reizen die ik reeds mocht begeleiden zal tot nu toe deze mij het meest bij blijven. Elke reis kende zijn eigenheid, zijn schoonheid zijn inspiratie, zijn ups en zijn downs. Ik ben ervan overtuigd dat alle voorbijgaande reizen een mooie basis legden zodat deze boeiende culturele uitwisseling mogelijk werd (daarom ben ik zeer dankbaar voor alle voorgaande medereizigers die zich ook toen met hart en ziel voor het project inzette). Het was zowel een leerrijke reis voor onze groep als voor onze Nepalese vrienden.
Vol bewondering mocht ik deze reis gadeslaan hoe het enthousiasme van deze groep menig Nepalees liet ontdooien. Het was ontroerend te zien hoe een cultuur met dankbaarheid open bloeide voor de belangstelling van onze groep. Zowel de Tamang cutluur (bergdorp Ratankot), als de Bodong cultuur (klooster), lieten hun verlegenheid smelten als sneeuw voor de zon bij het aanschouwen van ons jeugdig enthousiasme. Deze wederzijdse belangstelling leidde tot de inspirerende reis die wij mochten meemaken.
Hoe kan ik zo een rijkelijke ervaring voor onze groep het best samenvatten?
Van het ontdekken van een Boeddhistische tempel, het sporten met Tibetaanse en Nepalese monniken, het zich openstellen tot een nieuwe keuken, het op zoek gaan naar culturele schatten, het overladen worden door culturele rijkdom, het gefascineerd raken door de natuurlijke schoonheid, het uitgedaagd worden door geografische hellingen, het ondergedompeld worden in lokale agrarische activiteiten, het ontroerd raken door lokale gastvrijheid, het geconfronteerd worden met eenvoudige dankbaarheid, het geïrriteerd raken door overbodige frustraties tot het genieten van kinderlijke speelsheid, het geïnspireerd worden door menselijke gedrevenheid, het beleven van de natuurlijke rust, het uitwisselen van culturele liederen, het geraakt worden door sprekende ogen, het gestild worden door filosofische vraagtekens, het verwondert raken door educatieve kracht, het overspoeld worden door uitzichtloze situaties, het meegezogen worden in onbaatzuchtige gedrevenheid, het ontroerd raken door oprechte verbondenheid, het uit het lood geslagen zijn door hartverscheurend afscheid.
Een waterval vol emoties, indrukken, afdrukken die hun herdrukken zullen tonen doorheen de vele wegen die elk van ons te wachten staan…
Natuurlijk liep tijdens deze reis niet alles altijd perfect en kwam iedereen zichzelf wel eens tegen doorheen het avontuur, maar de schoonheid ligt juist in het toelaten van onze imperfecties.
Ik ben er zeker van dat elk van ons deze ervaring diep zal koesteren doorheen zijn leven en ik hoop van ganser harte dat deze reis eenieder dichter bracht bij zijn unieke menselijke schoonheid.
Weetje van de dag:

1) Ik werd 30 en overspoeld door menig kata’s, een koninklijk buffet en een magisch verjaardagsfeest met typische Tibetaanse dans.

2) Morgen is onze laatste dag. Er staat een picknick samen met de monniken op het programma.

Lieve groet,

Brecht