idk frame
 

19/07

Liefste ouders, vrienden en geïnteresseerden!
We begonnen de dag met een stevig ontbijt. We kregen een flinke portie noedels (die superlekker waren!) en gekookte eitjes. Als dessertje waren er ook lekkere maïskolven (deze kwamen geplukt van het veld voor onze verblijfplaats). Zo voelden we ons helemaal klaar om een laatste keer met de kindjes van Ratankot te spelen.
Na drie dagen met de kindjes konden we zeggen dat onze spelletjes vandaag wel in de smaak vielen. Iedereen speelde met veel plezier mee en dat was voor ons ook een fijne verandering. Omdat de Nepaleese bevolking ons al leerde manden en matjes te vlechten, leek het ons een leuk idee om hen iets “Belgisch” aan te leren. We probeerden de kinderen met veel passie (lees: woorden van Tessa) de kneepjes van het Skoebidoeën aan te leren. Dit ging niet bij iedereen even vlot, maar naar het einde toe konden de meeste kinderen dit wel aardig. Later, wanneer we rondwandelden door Ratankot, zagen we vele kinderen trots hun bandje tonen.
Na een fijne voormiddag werden we verwacht door de bevolking van het zusterbergdorp Ratankot 8. Ze wachtten ons op met kata’s (soort van religieuze sjaaltjes) en mooie bloemenkransen. Het hele dorp was verheugd met onze komst. We werden naar een huisje gebracht waar een heerlijke maaltijd voor ons klaarstond. Deze maaltijd hadden we zeker nodig voor de zware tocht die zou volgen.
Onze namiddag was gevuld met het bezoeken van alle huizen van Ratankot 8. Zo konden wij eens met onze eigen ogen zien wat er van het waterproject gerealiseerd was. De mensen toonden ons met trots hun (propere) toiletjes en waterkraantjes. De verste huisjes lagen op de top van de berg en ook deze moesten bezocht worden. Door de vermoeiende, voorgaande dagen, besloot een deel van de groep rustig terug te keren naar onze verblijfplaats en wat uit te rusten. Het andere deel begon in de gietende regen de tocht naar de laatste huisjes. Meermaals moesten we theeverzoeken vriendelijk afslaan. Nog nooit hebben we zo een gastvrije bevolking gezien. Ook al hebben deze mensen echt niks, toch zullen ze je alles aanbieden wat ze hebben. Het werd uiteindelijk een race tegen de klok om voor het donker terug “thuis” te zijn. Spijtig genoeg verloren we deze… Een lekker avondmaal wachtte ons op. Onze hongerige maagjes waren heel blij met de ietwat koude frietjes.
Voldaan en tevreden over deze dag kropen we in onze hemelbedjes.
Groetjes van alle verbrande snoetjes,
Jullie Nepaleesjes
P.S.: weetjes van de dag
1. Lotte heeft er sinds het begin van onze reis naar Ratankot een nieuwe BFF bij. Ze wordt vereerd als een echte godin!
2. Tijdens onze tocht werden we vergezeld van vele bloedzuigers. Lotte, Brecht (3!), Michiel en Robin konden van hun gezelschap genieten.