idk frame
 

16/07

Liefste ouders en vrienden
Ondanks onze ‘luxueuze suite’ werden we enkele keren gewekt in de nacht. Door onze hemelbedjes heen konden we genieten van een spektakel van vuurvliegjes. Om geen heimwee naar het klooster te krijgen, werden we verwend met een mooi ochtendgebed naast ons. Het was een woelige nacht maar al bij al sliepen we als zachte waterbuffels.
Met kleine oogjes en een verwaterd bekje zaten we vol spanning te wachten op een ontbijt. Helaas werd ons geduld op de proef gesteld, aangezien hier alles volgens het Nepalese tempo gaat. Gelukkig konden we genieten van een prachtig uitzicht. Gefrituurd Tibetaans brood vulde uiteindelijk onze knorrende maagjes.
Om ons echt in te burgeren kregen we de kans om de plaatselijke bevolking mee te helpen op de rijstvelden. Uiteraard grepen we deze kans met beide handen. Jammer genoeg konden enkele mankepootjes niet mee, zij zagen de intensieve tocht niet zitten. Met volle moed begonnen we aan het avontuur met Karma als gids en helpende hand. De anderen genoten van een natuurlijke jacuzzi en vervulden enkele kleine klusjes, zoals de waslijn ophangen, water filteren,…
Na ander halfuur stappen en enkele fotoshoots later bereikten we de prachtig uitgestrekte rijstvelden. Nu kon het echte werk beginnen! We zwierden onze schoenen uit en de adrenaline steeg ons naar het hoofd. Stapje voor stapje baanden we ons een weg doorheen de modder en een beetje onwennig maar toch wel enthousiast begonnen we aan het planten. De vrouwen leerden ons de kneepjes van het vak. Erg gefascineerd door de ossen besloten we er een ritje op te maken. Als echte Nepalezen gingen we uren door.
Enkele rijstvelden later keerden we tevreden maar uitgeput en een beetje uitgedroogd terug naar ons huisje. Al snel draaide dit uit op een helse tocht. Heel uitgedroogd en ieder op zijn eigen tempo bereikten we moedig ons slaapvertrek. Ondertussen was Michiel razendsnel naar boven geklommen om de anderen te waarschuwen. De thuisblijvers kwamen ons met liters water tegemoet.
Na een laat middagmaal hadden we allemaal nood aan een frisse douche. Verfrissing vonden we onder een prachtige waterval. Nog nooit voelden we ons zo verbonden met de natuur.
We sloten de avond af met een dankwoord van de plaatselijke bevolking en werden uitgenodigd voor een verwelkomingceremonie (deze vindt plaats op zaterdag 19 juli).
Totaal niet moe (knipoog, knipoog) kruipen we in onze slaapzakjes.
Kusjes van jullie kinders, de echte padvinders
P.S.: weetjes van de dag
1. Anna verloor een slipper door de krachtige stroom van de waterval. Hierdoor keerde ze terug op blote voeten zoals een echte Nepalees.
2. Onze kleren ruiken weer fruitig en fris na een handmatige wasbeurt in de rivier.
3. Sari veloor haar reserveonderbroek in de ‘jungle’ op weg naar de wasplaats. Deze werd gevonden door het alziend oog van onze boys.