idk frame
 

Verblijf Ratankot.

Onze excuses voor het lange wachten op een teken van leven maar er was geen internet beschikbaar in het bergdorp deze keer... gisteren waren we te lui (lees moe) …
Maar we besparen jullie geen details dus veel leesplezier!

10/07/2012
Vandaag was de buik nog helemaal niet genezen toch stond Chuta reeds aan de deur met de zelfde vraag: “is there sportsclass today”. Een vraag dat ik als sportleraar niet kan weerstaan (wetende hoe gemotiveerd de jongens zijn om te sporten). Mijn buik besloot het ontbijt over te slaan en met een lege maag sportles te geven. Vanaf ik mijn hoofd uit het guesthouse stak stormden de monniken hun kamers binnen om zich om te kleden. Ik startte met een tornooitje voetbal en schakelde na dit tornooitje over op een tornooitje handbal. Tot mijn grote blijdschap merk ik een echte evolutie in hun manier van spelen in vergelijking met 4 jaar terug. Na Gunther zijn ontbijt dook hij de computerklas in om zich te ontfermen over de computers die zich nog niet van hun beste kant wouden tonen. Eveneens hielp hij het leerkrachtenkoprs bij het trainen van hun fingerspitsengefül op het klavier. Bij de start van het handbaltoernooitje voegde Gunther zich bij team 8 die 1 gekwetste speler hadden. Hij gaf het beste van zichzelf en zorgde voor een extra uitdaging voor zijn tegenstanders. De kleine Tamding sloeg er echter in door Gunther zijn verdediging te breken wat leidde tot grote euforie bij de kleine kerel. Om 10u stopte we met de sport en ging het licht uit in mijn buik, game over. Ik kroop met de staart tussen de benen ziek mijn bed in. Gunther zorgde gelukkig heel goed voor mij. Dankzij Ilse kreeg ik bouillon soep aan bed, dat zeer goed deed in mijn buikje. Ondertussen nam Gunther de huishoudelijke taken op zich en stak hij een wasmachine in, hing die op met de nodige hulp van de kuisvrouw van het guesthouse. Trinlay kwam langs met de nodige bezorgdheid en zei dat als het morgen ochtend niet beter was hij ons naar het ziekenhuis zou brengen.

11/07/2012
De buik doet het nog steeds niet wat tot de nodige bezorgdheid leidt bij Gunther en Trinlay We besluiten om naar het ziekenhuis te gaan. Trinlay neemt ons naar een van de beste Boeddhistische ziekenhuizen in Kathmandu. Ik ben snel aan de beurt en krijg de opdracht om de boodschap in een ultra mini potje te posten. Dit was een grote uitdaging aangezien ik die ochtend imodium genomen had. Ik trok naar de wc waar tot mijn grote spijt geen zeep te vinden was. Na een zware strijd kwam ik met het nodige bewijsmateriaal op de proppen. (mijn excuses voor de details)
Het potje ging naar het open laboratorium en na 10 minuten kreeg ik te horen dat ik bezoek had in mijn buik van een parasiet. De nodige pilletjes werden voorgeschreven.
Opnieuw richting het klooster en richting mijn bed. Na drie uurtjes slaap werden terug de eerste stappen gezegd en werden er enkele souvenirs aangekocht. Trinlay zorgde dat de nodige officiële documenten / reçu’s / contracten werden vertaald…
12/07/2012
De zakken werden gemaakt omdat we vandaag vertrekken naar Ratankot een nieuw avontuur. Karma was een uur te laat (dit hadden we zelf al in het snotje) en gaf ons de gelegenheid om de laatste aankoopjes te doen in Boeddha. Om 12u kwam de taxi, alles werd ingeladen, we maakte nog enkele stops voor wat snacks, geld en fruit om mee te nemen. Het was een mooie rit en het landschap werd als maar groener en groener. Om 14 stopten we aan een wegrestaurantje waar Gunther en ik met de nodige achterdocht op hygiënisch vlak de maaltijd bestelden. Na een uurtje eten en zweten (door de pikante kruiden) vertrokken we terug richting Ratankot. Na 2 uur rijden kwamen we toe aan onze bestemming en mochten we ons voorbereiden op de trektocht naar Ratankot. Karma vond gelukkig een slachtoffer om Gunther zijn rugzak te dragen, Karma droeg mijn rugzak. Wijzelf droegen onze handbagage en tot onze grote spijt de vele plastieken zakjes vol boekjes, mappen, eten etc.…. deze zorgde voor de nodige evenwichtsstoornissen. Aangezien de vele regen en het openstaan van de rijstveld sluisjes veranderden de paatjes in glibberige riviertjes. Tijdens deze afdaling kwam ik de man met de hamer tegen, het was namelijk toch nog iets te vroeg om deze fysische inspanning te leveren. Hierdoor kozen wijselijk voor matig tot zeer traag tempo ook mijn slippers zaten hier voor iets tussen ( wat een zeer bewuste keuze was, omdat ik droge schoenen wou in Ratankot zelf). De slipper zorgden voor de nodige opspattingen, spatborden hadden welkom geweest (hierdoor bleven de bergschoenen droog de broek echter niet, ik wist niet dat je zoveel water kon doen opspatten met slippers). Tijdens de afdaling kregen we de ravage te zien die een aardverschuiving enkele maanden geleden teweeg gebracht had. Het bos onder het dorp was immens toegetakeld, het leek of er een skipiste was aangelegd. Gelukkig waren er geen menselijke slachtoffers betrokken enkel enkele waterbuffels. Eenmaal de jungle brug over begonnen we aan de klim. Ik kreeg gelukkig een extra energieboost en volle moed startten we aan de beklimming. Kletsnat kwamen we aan aan het eerste huisje waar we zeer hartelijk met een tasje thee werden ontvangen. Tot onze grote blijdschap zagen we dat ze hier reeds al een wc gebouwd hebben met de hoop een financiering te krijgen voor de afwerking binnen het waterproject waarvoor we kwamen. Een halfuurtje later kwam Karma ook boven, hij had de vele zakken die we mee hadden verdeeld over enkele bewoners die van hun rijstveld terug naar huis kwamen. We kregen de nodige belangstelling van de vele inwoners die langs dit huisje van de rijstvelden terug naar huis gingen. In het donker trokken we veder omhoog naar ons gastgezin die ook weer met open armen ontving. We kregen een lekkere warme maaltijd en startte aan de decoratie van onze slaapplaats wat voor de nodige uitdagingen zorgde. Die nacht deden we bijna geen oog dicht door het acclimatisatie proces. Gunther had jammer genoeg bezoek in zijn slaapzak. Tot zijn grote verbazing moest hij tijdens de nacht vaststellen dat er iemand bij hem in de slaapzak was gekropen. Het was jammer genoeg geen Nepalese schoonheid maar wel een bloedzuiger. Met de nodige verwarring trok Gunther de bloedzuiger van zijn been en gooide die weg (helemaal vergeten dat hij omsingeld was door een muggennet en de bloedzuiger nog in handbereik was. ’S Ochtends kreeg ik dit heroïsch verhaal te horen wat voor de nodige ambiance bracht binnen het gezin van karma.
13/07/2012
Na een zwaar bewogen nacht trokken we deze ochtend naar onze wasplaats en konden we genieten van een ijskoude douche (lees natuurstroompje). We werden getrakteerd op een ontbijtje heerlijke noedels met ei. Na het ontbijt overliepen we alle contracten en maakten we een planning voor de grote dorpsvergadering. We trokken er op uit om iedereen in Ratankot 8 uit te nodigen op deze vergadering. Het was weer enorm aanpassen aan het steile reliëf ook de warme zon zorgde voor een extra uitdaging, overal werden we uitgenodigd voor een natje en een droogje waar Karma vriendelijk voor bedankte door ons drukke bezoekschema. ’S Middags konden we bekomen met lekker frietjes en Chowmein en ’s avonds kregen we traditionele schotel met verse buffelmelk.
14/07/2012
Na een frisse douche en een goede nachtrust konden genieten van heerlijke smoutebollen met choco. Vervolgens trokken we er weer op uit om de boodschap te verspreiden over de geplande vergadering.

15/07/2012:
Deze ochtend volgende we weer ons normale ochtend ritueel; opstaan om 7u30, uit het bed kruipen, wasgerief samen zoeken en afdaling richting ons vertrouwde wasstroompje om te genieten van een koude douche. Lekker ontbijten met Karma. Vandaag wouden we alle mensen uitnodigen van Ratankot 7 en upper Ratankot 7, omdat de meeste mensen op hun rijstveld aan het werken waren besloten we om ze daar te gaan opzoeken. Na het ontbijt trokken we richting de rijstvelden. Karma nodigde iedereen uit op onze beklimming. Uiteindelijk bereikten we de velden van Karma zijn familie en mochten zelf een poging ondernemen waar we graag op ingingen. Onze rijst plant en modder stamp pogingen gebeurde onder begeleiding van het nodige enthousiasme van de inwoners. Er werden uit volle borst Nepalese liedjes gezongen en de mensen moedigden elkaar aan over de rijstvelden heen… het was bijna een feestelijke bedoeling. Onze efficiëntie en ons tempo bleef echter zorgen voor het nodige plezier bij de Nepalezen. Onhandigheid was onze troef. Hier en daar werden we ook nog eens uitgedaagd doordat de trosjes rijstplanten van enkele verdiepingen hoger vlak naast ons de modder ingegooid werden met de gebruikelijke “no probleem” achter. We boden uiteraard het nodige weerwerk, het echte moddergevecht bleef dit jaar op het randje uit. Na twee uurtjes in de vlakke zon te werken zonder zonnecrème zochten we rood als een kreeft afkoeling onder onze paraplu’s. Na een uurtje afkoelen trokken we terug naar boven. Onderweg braken de hemel sluizen open en zagen we de inwoners vlijtig verder werken op het rijstveld onder hun geweven regenbescherming. Na onze lunch bleef de regen aanhouden, het plan was om 10 plantjes uit te planten rond de community hall (van de plantjes uit onze greenhouse). De regen had andere plannen. We waren genoodzaakt om een ander doel voor ogen te nemen en besloten om de community hall die onder het zand lag op te vegen en klaar te maken voor onze grote vergadering.
16/07/2012
De volgende dag waren de weergoden ons meer gunstig en konden we in alle rust onze boompjes planten. Je zou denken dat boompjes planten hoogstens een uurtje in beslag zou nemen in Ratankot gaat dit er jammer genoeg heel anders aan toe. Eerst moeten we een heel stuk afdalen naar de greenhouse, hier worden zorgvuldig enkele sterke plantjes uitgekozen, vervolgens dragen we 10 plantjes helemaal naar de communityhal en zo werd ons eerste uurtje gevuld. Eenmaal aangekomen moesten we opzoek gaan naar mensen die thuis waren en die compost voor handen hadden die we mochten gebruiken. Het enige probleem was het transport. In de community hall lagen gelukkig nog enkele niet gebruikte garbage tonnen die we dan naar boven moesten dragen naar een huisje waar we compost mochten gebruiken. Compost werd in de ton geschept en de zware ton moest vervolgens weer naar beneden gedragen worden… een hele uitdaging.
Eenmaal aangekomen konden we het eerste gat van de 10 vullen en mochten we weer helemaal naar boven klimmen. Karma groef met behulp van een enthousiaste vrijwilliger nog enkele gaten en zorgde dat ze onkruid vrij waren ze plante de boompjes met de nodige zorg. Gunther en ik gingen nog enkele keren op en neer, bij het dalen hadden we ontdekt dat de vaten zeer vlot gleden van de bergen met de nodige creatieve manoeuvres baande we een weg met onze glijdende ton over de rotspasjes. Vervolgens hadden we op aanvraag besloten om een tekenfilmpje te tonen in de community hall “Ratankot cinema” de opkomst bleef gering door de hevige regen maar de kinderen en volwassenen die aanwezig waren keken vol bewondering naar een leuke tekenfilm op groot scherm. Uitgeput maar voldaan kropen we in ons bedje…
17/07/2012
D-day, de grote dag waarvoor we naar Ratankot getrokken waren. Vandaag moest alles gebeuren: het waterproject zou terug op de sporen gelegd worden, comités en coördinator zouden verkozen worden en de nodige contracten zouden ondertekend worden… na een slapeloze nacht begonnen we aan een “stevig” ontbijt gefrituurde roti …. heerlijk maar zwaar. De motivatie voor het ontbijt was dat de vergadering waarschijnlijk wel kon uitlopen. Vol enthousiasme trokken we naar de community hall om tot onze grote verbazing vast te stellen dat er reeds 10 mensen aanwezig waren aan de ingang voor het afgesproken uur (9u). We maakten snel alles klaar om te starten, eenmaal dat alles klaar was en we buiten een kijkje namen was iedereen verdwenen… Shaym was die ochtend om 6u opgestaan om de wc’s die de meisjes in maart gemaakt hadden volledig gebruiksklaar te maken (water verbinden en sloten op de deuren plaatsen). Dit werk was tegen 9u volledig klaar. Karma die nog veder aan zijn broodjes wou af frituren was nog nergens te bespeuren… Er ging een uur voorbij en er kwamen af en toe enkele mensen een kijkje nemen… de moed zakte steeds dieper in mijn schoenen hoewel dit helemaal niet nieuw was voor mij en de klok in Ratankot altijd met enkele uren vertraging slaat. Twee uur later was er weer slechts een 15 man te bespeuren, met de moed volledig in de schoenen besloten we te beginnen. Tot overmaat van ramp viel de elektriciteit uit… 10minuten wachten en ze sprong weer aan, ondertussen waren we al aan 20 man… we namen ons voor terug te starten maar ook opnieuw viel de elektriciteit uit en konen de de kaarten die we speciaal voor deze vergadering gemaakt hadden niet tonen. Weer 15 minuten later maar gelukkig ook 40 mensen verder starten we de vergadering…. Ondertussen kwam het volk toestromen… en konden we met goedkeurende blik naar elkaar kijken. De inwoners luisterde ondanks hun zeer late intrede met volle aandacht. Het viel me op dat het muisstil was … de 1 jaar pauze van het waterproject had hun nieuwsgierigheid blijkbaar sterk geprikkeld… de nieuwe aanpak werd uitvoerig uitgelegd met de nodige interactie. De mensen werden op hun verantwoordelijkheden gewezen en toonde het nodige enthousiasme om zich in comités te organiseren. 7u later ongeveer 15u27 konden we de vergadering positief afsluiten met een duidelijk contract ondertekend door het water consumer steering comité (het hoofd comité), de coördinator werd ook de de inwoners gekozen… alles liep met vertraging maar wel op een goede manier… doodmoe van een vergaderings- marathon konden we om 16u30 aan onze lunch beginnen… om vervolgens om 19u aan het avondmaal te beginnen en vroeg in ons bed te kruipen. Ik overliep met Shaym de nieuwe coördinator zijn contract en betalingen werden afgesproken. Zijn loon zou starten met 40€ per maand en per maand met 10€ op slagen met een plafond van 100€… (100€ is het zelfde loon dat de mannelijke leerkrachten in het bergdorp krijgen). Er werden drie exemplaren van het contract gemaakt en gehandtekend en om 23u40 kon ik eindelijk onder de dekens kruipen om de volgende dag richting Kathmandu te vertrekken.
18/07/2012

Om 10u namen we afscheid van onze gastvrouw en heer mama Zoeta en Pema Ozu. We begonnen aan de uitputtende tocht die ons 2u koste. Eenmaal boven trokken we een droge T-shirt aan (het had gelukkig niet geregend maar onze zweetklieren stonden op overdrive). Vervolgens reden we vlot richting Kathmandu waar ons bij aankomst onmiddellijk een vergadering te wachten stond met een water expert van het district waar wij actief zijn. De expert zelf was geen ingenieur maar beschikt wel over 9 jaar ervaring binnen de waterprojecten onder meer lopend in Sindupalchock. Hij legde de nadruk op sensibilisatie van health education rond het gebruik van water en de nodige zorgen voor hygiëne… dit was volgens hem (en we steunen zijn visie) de ruggengraat van het hele project. De mensen moeten op een juiste manier leren omgaan met water en hygiëne… De nodige afspraken werden gemaakt en na 2u werd de vergadering afgerond. Vervolgens trokken we in sneltrein tempo naar Boeddha om een cadeautje te kopen voor Karma zijn dochter die die dag 3 jaar werd. Na een spurtje vonden we een boekenwinkel die nog open was en ons van het nodige materiaal kon voorzien. Doodmoe werden we met open armen ontvangen bij Karma thuis en kregen we een heerlijke maaltijd voorgeschoteld. 2uurtjes later bedankten we Karma voor de uitnodiging en trokken we richting onze hotelkamer om ons eindelijk te douche na een lange en uitputtende dag.
19/07/2012
Vandaag was er niet veel gepland. Toch werd het ook weer een drukke dag. In de ochtend was het wachten op de computerleraar om de staat van de computerklas te inspecteren… Gunther ontfermde zich nog even over Gonpo terwijl ik met Trinay en Tsering in de boekhouding van ons project dook. Vervolgens aten we lunch en trokken we naar Boeddha om nog enkele inkopen te doen. Om 4u trokken we met Trintelen en een andere monnik naar Tamel om geplastificeerde posters te laten maken van de mappen en comités van het bergdorp om 17u30 konden we de print office eindelijke verlaten… hoewel ze allemaal met een macbook pro aan het werken waren lag de efficiëntie toch niet optimaal… Nadien was het eindelijk ontspannen we trokken met z’n 4’n terug naar de hottub in Tamel en konden ons uitgeputte lichaam eindelijk laten rusten… Na 2uur weken trokken we naar een gezellig, heerlijk en goedkoop restaurantje waar we ons lichaam op kracht brachten met : veg momo’s , fried chicken momo’s, chicken fried rice, Paneer butter masala, tandoori, Dha… heerlijk, misschien een beetje overeten maar wel voldaan na een zeer gezellig en ontspannende avond…
Slaapwel!

FOTO'S https://picasaweb.google.com/de.mey.brecht