idk frame
 

02/07/2012 Vertrek Gunther en Brecht

Als we dachten dat het avontuur pas in Nepal zou beginnen waren we grondig mis. In de ochtend vroeg kreeg ik op de radio te horen “staking op de luchthaven… “ het avontuur was gestart. Om 7u begon ik aan de wake up call van Gunther ‘we moeten vroeger vertrekken’ waardoor Gunther zich nog in enkele organisatorische bochten mocht wringen om vroegtijdig aan onze reis te beginnen. Na een rustig ritje met de auto kwamen we toe in Zaventem waar de acties ondertussen al volledig geëndigd waren. Tweede uitdaging de valiezen ingecheckt krijgen: Brecht: 25kg +10 kg. Een zak vol T-shirts dankzij de jeugddienst Halle, wat kegels, ballen en springtouwen… gelukkig was Gunther minder beladen en gingen de grote zakken probleemloos op de band, ze moesten echter ook even van de band waarop de stewardess vriendelijk bedankte toen ze aanstalten maakte om de 25 kg zware zak van de band te leggen. Ik mocht haar bijspringen achter de balie waarop ik uiteraard de kans niet liet liggen om te vragen of we voor deze daad van vriendelijkheid niet geüpgraded werden maar we kregen enkel een mooie glimlach te zien. Eenmaal door de controles was het wachten op het vliegtuig, deze keer vlogen we met Qatar Airways. De vlucht vloog voorbij dankzij Gunther zijn aangenaam gezelschap en de enorm vriendelijke airhostess Maria uit Argentinië. Het enige minpunt aan de reis was de overmaat aan eten. Na de aperitief nootjes, voorgerechtje, hoofdgerechtje en dessert kwamen ze een uurtje later langs met pizza wraps en een prince koek, ook bleef het drankkarretje de hele reis dolgedraaid doorbollen door de gangen. Onze tussenstop was in Doha waar we even konden “genieten” van de nachttemperatuur van 33 graden. Ondanks dat onze vlucht 2 uur later vertrok hebben we geen seconde stilgestaan buiten op de verbazingwekkend lange busritjes van ons vliegtuig naar de transithal en terug naar het nieuwe vliegtuig dat uiteindelijk op dezelfde locatie stond. Op het aanzienlijk kleinere vliegtuigje was het dan ook even wachten op de overige passagiers, maar ook hier werden we in de watten gelegd met hete gezichtsdoekjes, drank en oh ja weer een volledige maaltijd, deze was er echt te veel aan maar ook weer zeer smakelijk. 4 slapeloze uren later kregen we wat aanwijzingen van onze Nepalese buur over de bergen die helemaal niet te zien waren door de dikke wolken. Na de landing konden we probleemloos de paspoortcontrole binnen en gingen we door de onbemande veiligheidscontrole en de niet werkende metaaldetectoren. Ook de laatste douane check is blijkbaar niet voor westerlingen, enkel Nepalezen moesten de bagage laten scannen, wij mochten vrolijk doorlopen. Eenmaal in de aankomsthal stond Karma ons op te wachten met zijn grote glimlach, blij om ons te zien en het was wederzijds. Hij had een paar pracht exemplaren van Kata’s mee waarmee hij ons op de officiële manier welkom heette. Vervolgens werden we op onze weg naar het klooster goed door elkaar geschud, met dank aan de wegeninfrastructuur die er naar mijn mening (als ik deze weg met vorig jaar vergelijk) er alleen op achteruit is gegaan. Het was fijn om met Karma weer bij te praten en hem nog wat te horen vertellen over zijn Europees avontuur. Eenmaal in het klooster werden we door Trinlay (hoofd van het klooster) warm onthaald en bracht hij ons onmiddellijk naar de computerkamer die helemaal klaar was. We hadden reeds wat foto’s ontvangen over het eindresultaat waarbij we sterk onze bedenkingen hadden over keuze van stoelen maar Trinlay stelden ons onmiddellijk gerust dat deze stoelen de helft kosten van houten stoelen. Iedereen was heel blij met de nieuwe computerklas ook hun leraar Boeddhistische filosofie (die de oudste monnik in het klooster is en niets van computers kent en ook geen woord Engels verstaat) kwam er bij zitten en beaamde dat hij een poging op de computers wel zag zitten. Nadien kregen we nog even een mini rondleiding van de bouwwerken van de nieuwe kamers en klaslokaaltjes waar ze ondertussen aan de derde verdieping bezig zijn. Na deze rondleiding trokken we we samen met Karma en Trinlay naar de guesthouse naast het klooster waar we onze eerste vergadering hielden over het waterproject. Karma zou de eerste week zelf naar het bergdorp gaan om onze kaarten die we vorig jaar van het bergdorp maakten nog eens grondig te controleren en aan te passen. Vervolgens zou hij contact leggen met de expert van het district en gaat hij op zoek gaan naar mogelijke kandidaten om coördinator te zijn voor het project. Eveneens gaat hij een datum vastleggen (nagaan welke dag de mensen niet op hun rijstvelden aan het werken zijn) om een dorpsvergadering vast te leggen waarop we iedereen persoonlijk gaan uitnodigen. Ook kregen we te horen dat drie gezinnen besloten hadden om reeds een eigen wc te bouwen, op deze manier zien we dat de sensibilisatie stilletjes aan vruchten begint af te werpen. Na twee uurtjes vergaderen kozen Gunther en ik een kamertje, maakten onze zakken leeg en vielen lang uit op ons bed om 3uur later wakker te worden door de gietende regen en dit verslagje te typen. Om 19u zijn we uitgenodigd om bij Karma thuis samen met Trinlay te gaan gaan eten.

FOTO'S:
02/07/2012 https://picasaweb.google.com/de.mey.brecht/20120702#
03/07/2012 https://picasaweb.google.com/de.mey.brecht/20120703#
04/07/2012 https://picasaweb.google.com/de.mey.brecht/20120704#